مدح و مناجات با امام حسن مجتبی علیهالسلام
شد به لطف تو مهـیا بار عامی اینچنین خوش بهحال شیعه که دارد امامی اینچنین عقل اگر در شکل مردی بود میشد مجتبی گفت پیغمبر به توصیفت کلامی اینچنین روی پای مرتضی و روی دوش مصطفی ای به قربان تو و شأن و مقامی اینچنین بذل و بخشش کردهای دارایی خود را سه بار نیست در حد کسی جز تو مرامی اینچنین محـو روی مـاه تو یا سفـرۀ احـسان تو در تحیّر مـانده چـشمان جذامی اینچنین در جواب ناسزا لطف و محبت کردهای در مـرام توست تـنهـا انتـقـامی اینچنین غنچههای صلح تو در کربلا گل میکنند گشت تـدبـیـر تو آغـاز قـیـامـی اینچنین لذتی بـالاتـر از دیـدار روی یـار نیست کاش سهم ما شود حُسن ختامی اینچنین |